عاشقانه ترین غزل

مادر،

تو کتاب نامکتوب مرارت هایی، تو دیوان محبت هایی، تو ناب ترین واژه شعر خلوصی؛ تو بلندترین داستانِ حماسیِ ایثاری. ای قصیده بلند عشق؛

ای عاشقانه ترین غزل؛ ای مثنوی رنج ها؛ تو بیت الغزل از خودگذشتگی هستی؛ تو قافیه احساس قلب منی؛ تو منظومه بلند فضیلت هایی ، تو بهترین بیت رباعی محبتی.
مادر،

شعر وجود تو را، واژه واژه می نوشم و رعناترین غزال غزل هایم را به سویت روانه می کنم.

دو بیتی های احساسم را همراه با شادمانه ترین ترانه فصل های زندگی ام، نثار دل بهاری ات می کنم. ای بهترین شعر زندگی،روزت مبارک باد.



تاريخ : چهارشنبه 20 اردیبهشت 1391 | 18:52 | نویسنده : komeil | ارسال نظر(1)

ای شهید که دل ها را مسخر کرده اید                    آسمان دیده ما را منور کرده اید

ای که به فرمان زعیم مسلمین                            با گل لبیک تان گوش فلک کر کرده اید

تا ابد در دفتر تاریخ می ماند به یاد                       جان فشانی ها که بهر فخر کشور کرده اید

ای شقایق های پر پر گشته دشت وطن              جبهه گورستان بعثی ستمگر کرده اید

مرحبا "دریادلان "،گردان میدان نبرد                     خویشتن را جرعه نوش حرف رهبر کرده اید

در خطوط جبهه ها مثل شهاب  شب شکن          سینه های تیره روزان پر ز اخگر کرده اید



تاريخ : چهارشنبه 20 اردیبهشت 1391 | 14:18 | نویسنده : mjalalzaei | ارسال نظر(0)

هر چند همچو گل همه بر باد رفته اند

هرگز گمان مدار كه از یاد رفته اند

اینان نه آن گل اند كه گویی در این بهار

از یاد رفته اند چو بر باد رفته اند

اینان نه آهویند كه گویی دریغ و حیف

در چنگ ظالمانه صیاد رفته اند

جای دریغ نیست بر ایشان كه این گروه

با عزم آهنین و دل شاد رفته اند

« استاد » گفته بود كه با جان و دل به پیش

اینان بنا به گفته استاد رفته اند

سرباز آهنین نبرد نهایی اند

پولاد زیست كرده و پولاد رفته اند

در راه پی گذاری كاخ جهان نو

بر جا نهاده پایه و بنیاد رفته اند

در راه آفرینش باغی پر از شكوه

بی خس و خار و آفت و اضداد رفته اند

« پیروز باد ملت ما، انقلاب  ما»

گویان، به رغم دشمن جلاد رفته اند

« كوبنده باد جنبش خلاق رنجبر»

برگوش عالمی زده فریاد رفته اند

بر باد رفته نیز نبایست گفتشان

در قلب ما نهاده بسی یاد رفته اند

 

گرفته شده از :

http://www.tebyan.net

 



تاريخ : چهارشنبه 20 اردیبهشت 1391 | 09:53 | نویسنده : mehr | ارسال نظر(5)

 

وقتی به خانواده خبر زخمی شدنش را داد، گفت: یک خراش کوچک است. وقتی عیادتش آمدند فهمیدند که دستش قطع شده.
پرستاری می خواست مسکن بهش بزند، حسین می گفت درد ندارم. دکتر ها تعجب کرده بودند که چطور ممکن است درد نداشته باشد، اما به روی خودش نیارد.
دکتر بعد از مرخصی از بیمارستان ، 45 روز برایش استراحت نوشته بود، اما هنوز عصر نشده بود، گفت: حوصه ام سر رفته. و رفت سپاه که دوستانش را ببیند. تا ساعت 10 شب خانواده اش ازش خبری نداشتند.
ساعت 10 تلفن کرد: من اهوازم. بی زحمت دارو هام رو بدید یکی برام بیاره. در اهواز سعی کرد یک دستی بودن را تمرین کند. از دکل دیده بانی رفت بالا خوشحال شد که توانسته، بعد از دو روز تمرین 4 متر بالا برود. به قول خودش می توانست با همین یکی هم وقتی می رفت مرخصی، ده دوازده کیلو میوه برای مادرش بخرد.
 
-------------------------------------------------------------------------------------
 
ولی من چی؟
یه بار یادمه وسط کار اشتباهی 3-4 میلیمتر از نوک یکی از انگشتامو با اره بریدم . 
سر همون موضوع تا چند هفته از زیر کارها در میرفتم.
بازم باید بگم حاج حسین خرازی شرمندتم


تاريخ : سه‌شنبه 19 اردیبهشت 1391 | 23:48 | نویسنده : nokareh | ارسال نظر(2)

با سلام

با توجه به تعدد وبلاگهای بلاگفا و عدم امکان لینیک کردن وبلاگهای لوکس بلاگ توسط وبلاگهای بلاگفا بنده حقیر وظیفه خود را دانستم که با ثبت چند دامنه این امکان را فراهم کرده تا تبادل لینیک بین وبلاگ اتوبوس8 و وبلاگهای بلاگفا با سهولت انجام پذیرد.

لذا از کلیه بازدید کنندگان، اعضا و نویسندگان محترم وبلاگ خواهشمندم جهت همکاری و معرفی اتوبوس شماره هشت در فضای مجازی از دامین های زیر یا کد لوگوی وبلاگ در ستون سمت راست استفاده کنند.

جهت تبادل لینک با بلاگفا بهتر است از دامین اول استفاده شود.

http://otobus8.orq.ir/

http://www.otobosshomareh8.orq.ir

چند نکته در ارسال مطالب :

1:بهتر است پهنای عکس ها را کمتر از 400 انتخاب کنید.(با راست کلیک بر روی عکس و انتخاب ویژگی های تصویر پنجره ای باز می شود و تنها کافیست پهنا مورد نظر را وارد کرده و درازا به طور خودکار تنظیم می شود.)

2:بهتر است گزینه پست ثابت را فعال نکنید؛ تا مطالب ارسالی به ترتیب زمانی روی وبلاگ قرار بگیرند.(جهت مساوات بین نویسندگان)



تاريخ : سه‌شنبه 19 اردیبهشت 1391 | 17:09 | نویسنده : otobosshomareh8 | ارسال نظر(2)

دلم بهانه آسمان را مي گيرد ....



تاريخ : سه‌شنبه 19 اردیبهشت 1391 | 10:25 | نویسنده : mehr | ارسال نظر(3)

 


 

امروز برای شهدا وقت نداریم

ای داغ دل لاله تو را وقت نداریم

 

با حضرت شیطان سرمان گرم گناه است

ما بهر ملا قات خدا وقت نداریم

 

چون فرد مهمی شده نفس دغل ما

اندازه یک قبله دعا ، وقت نداریم

 

در کوفه تن ،غیرت ما خانه نشین است

بهر سفر کرب و بلا ، وقت نداریم

 

تقویم گرفتاری ما پر شد ه از زرد

ای سرخ ، گل لاله ، تو را وقت نداریم

 

هر چند که خوب است شهیدانه بمیریم

خوب است ، ولی حیف که ما وقت نداریم

 

 



تاريخ : سه‌شنبه 19 اردیبهشت 1391 | 02:41 | نویسنده : nokareh | ارسال نظر(4)

سلام

دیگه خجالت میکشم که به خودم بگم نوکر شهدا

حاجی راست میگقت : این حرفا قد و غواره دهن من نیست ، من بی لیاقت تر از این حرفام

رفقای گلم ، من تو امتحان نوکری شهدا شرکت کردم ، شهدا این قدر هوامو داشتن که جواب سوالات رو تو گوشم میخوندن ولی من تو برگه یه چیزای دیگه ای نوشتم؛

رفقا از این به بعد من شرمنده شهدا هستم نه نوکر شهدا ، به من بگید شرمنده شهدا

از مدیر وبلاگ هم خواهش میکنم اسم اکانتم رو عوض کنه و بزاره شرمنده شهدا که بیشتر از این شرمنده شهدا نشم.


مدیر وبلاگ: 

در ابتدای کلام از نوکر شهدا عذر می خوام که بدون اجازه ایشان وارد پست ارسالیشون شدم. فکر کنم بهتر باشه که همینجا درخواست همسفر عزیزمون رو پاسخ بدم.

نوکر شهدا بهتره نوکر شهدا بمونی.

درسته که ما همه شرمنده شهدا هستیم ولی بهتر نیست بجای اینکه هر روز شرمنده تر از دیروز بشیم و ادعای شرمندگی کنیم یه راهی پیدا کنیم که شرمندگیمون کمتر بشه و هی نخواییم این جمله تکراری رو بگیم؟!؟!؟!

بعدشم شهدا اونقدر بزرگوار هستند که هوای نوکرشون رو بیشتر از اونی که منو تو فکر کنیم دارند، به تعبیری آن بزرگمردانی که دکترای شهادت رو از دانشگاه امام حسین(ع) کسب کردند درس بخشش و آزادگی رو خوب یاد گرفتند...

پیش بیا پیش بیا پیشتر

نیست گناه تو ز حُرّ بیشتر



تاريخ : سه‌شنبه 19 اردیبهشت 1391 | 02:17 | نویسنده : nokareh | ارسال نظر(5)

 آرزوی خوردن سیلی از حاج حسین خرازی

 

شب عملیات بود ، داشت سیگار می کشید. حاجی نزدیک شد و سیگار و دستش دید . دیگه دیر شده بود . سیگار و انداخت زمین .

حاجی رفت نیروها رو راهنمایی کنه . اما قبل از رفتن گفت: بر می گردم به حسابت می رسم .

این جور موقع ها همه متوجه می شدن که باید منتظر یه سیلی آبدار باشن .

فردای عملیات ، آژیر آمبولانس ، توی خط، اعصاب همه رو خرد کرده بود . نمیذاشتند کسی به آمبولانس نزدیک بشه .

لابد فرمانده ای ، یا خلاصه آدم مهمی شهید شده بود که نمی خواستن تو روحیه بچه ها تأثیر بذاره . با هزار زحمت خودش رو چسبوند به شیشه ی آمبولانس؛ حاجی آروم و قشنگ خوابیده بود .

حالا ، آرزو می کرد کاش حاجی بلند بشه و سیلی بزنه ...

 

 

 



تاريخ : دوشنبه 18 اردیبهشت 1391 | 13:46 | نویسنده : mehr | ارسال نظر(0)

آنجا جنگ سخت بود ، اینجا جنگ نرم است

آنجا امام بود ، اینجا هم امام هست

آنجا جهاد اصغر بود ، اینجا جهاد اکبر است

آنجا چمران و صیاد بود ، اینجا من و تو هستیم

لیک فقط شهادت مزد واقعی مجاهدان راه خداست



تاريخ : شنبه 16 اردیبهشت 1391 | 15:26 | نویسنده : sib | ارسال نظر(2)
1...1718192021...30